Calcarea Carbonica
Πραγματοποιήθηκε την 11/11/17 στο Polis art cafe με επιτυχία η
παρουσίαση του βιβλίου
Calcarea Carbonica,
της Λουκία Πλυτά
Εκδόσεων "ΚΥΜΑ"
(Γ.Δάγλας - Ακανθος)
Φειδίου 14-16
Αθήνα 106 78
τηλ.:6947 428 427
Παρατίθεται η ομιλία του καθ. Dr. Takis Alexiou.
ΡΩΓΜΕΣ ΣΙΩΠΗΣ
Κάποτε
το μακρύ του πόδι βυθίστηκε μέσα στη γλώσσα του, εκτροχιάζοντας την
αμαξοστοιχία.
Η
αμαξοστοιχία, αλαφρωμένη, ναυάγησε κι ο πλανήτης φιλώντας τα τρεμάμενα χείλη
του, συντρόφευε τη σιωπή. Αναπολώντας μαζί του τις πρώτες ζεστές ημέρες του
καλοκαιριού, τις πρώτες παπαρούνες, το αόρατο φιλί στου χαρτιού την άκρη, που
κοιμόταν χυμένο το μυστικό ποίημα.
Ζούσε
ακόμα, καθισμένος αναπαυτικά στου βαγονιού το περιθώριο, να κοιτά παραδομένος
το νερό να εισέρχεται.
Αισθάνθηκε
ανακούφιση από την καταλαγιασμένη σύγκρουση και όταν το μέταλλο αρχίνησε το
θαλασσινό τραγούδι του, αρνήθηκε να σηκώσει το χέρι του.
Κατανοώντας
πως του ήταν αδύνατον να συμβιβαστεί όπως ο καιρός το ήθελε, έκλεισε τις
κουρτίνες.
Τελικά
κανείς δεν είναι τόσο αθώος!
"ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΘΩΟΣ"
Η Ποίηση, πολλές φορές, ακόμα και πριν από τη Φιλοσοφία, μας
προειδοποιεί… Ξεκινώ λοιπόν με αυτό το στίχο "τελικά κανείς δεν είναι τόσο
αθώος", από το ποίημα της Λουκίας "Ρωγμές Ζωής" για να
υπογραμμίσω κάποια στοιχεία, που αφορούν την τύχη του πλανήτη μας, άρα και τη
δική μας.
Οι περιβαλλοντολόγοι από νωρίς, και χωρίς καμία υπερβολή, μας
προειδοποίησαν για την καταστροφή που επιφέραμε, μετά την επονομαζόμενη
βιομηχανική επανάσταση, και η οποία θα χρειαστεί 200.000 χρόνια συνετής
διαχείρισης για να μπορεί να είναι αναστρέψιμη. Και εμείς δυστυχώς συνεχίζουμε
να μιλάμε για ανάπτυξη μέσω του ανταγωνισμού, που ουσιαστικά σημαίνει
ολοκλήρωση της καταστροφής.
Να τονίσω λοιπόν ότι, πέρα από τους βιομηχάνους-επιχειρηματίες, μεγάλη
είναι η ευθύνη που φέρουν και οι καλλιτέχνες, ειδικότερα οι ζωγράφοι, οι οποίοι
ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν τα έργα τους, που έχουν σχέση με
το φυσικό περιβάλλον, "νεκρές φύσεις", αγνοώντας ότι δεν υπάρχει
απολύτως τίποτα νεκρό σ' αυτό τον Πλανήτη.
Ένα άλλο στοιχείο είναι το γεγονός ότι το κοινωνικό σύστημα, όπως
μας ενημερώνουν οι κοινωνιολόγοι, αλλάζει, είτε μας αρέσει, είτε όχι, κάθε 500
περίπου χρόνια, χωρίς να γνωρίζουμε αν θα πάμε καλύτερα ή τρισχειρότερα…
Το τρίτο στοιχείο είναι οικονομικό, ο λόγος για τους κύκλους
Kondratieff, που λένε ότι η Οικονομία έχει μια ανοδική πορεία για περίπου 30
χρόνια και στη συνέχεια μια καθοδική της ίδιας διάρκειας. Το ότι βρισκόμαστε σε
μία καθοδική πορεία φαίνεται πως είναι το μόνο που έχουμε συνειδητοποιήσει
όλοι. Χωρίς όμως, λόγω ταυτόχρονης αλλαγής του κοινωνικού συστήματος, να έχουμε
αντιληφθεί ότι σ' αυτή τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο δεν θα έχουμε στη
συνέχεια καμία ανοδική πορεία της Οικονομίας. Το αντίθετο!!!
Και πάλι κάποιοι ειδικοί επιστήμονες, κοινωνικοί-ψυχολόγοι αυτή τη
φορά, αποσαφηνίζουν πως αν πάψουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε "αθώοι"
–επανέρχομαι στο στίχο της Λουκίας– και αναλάβουμε, ο καθένας από εμάς,
τις ευθύνες μας, αποκτώντας έτσι αυτό που ονομάζεται Ελεύθερη Βούληση, είναι
πολύ πιθανό η Ανθρωπότητα, μετά από μια πολύ δύσκολη μεταβατική περίοδο, που θα
φτάσει περίπου μέχρι τα μισά αυτού του αιώνα, επιτέλους να ευημερήσει
πραγματικά.
Για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε μία ουσιαστική και ριζική
μεταρρύθμιση στην οικογενειακή ζωή και το εκπαιδευτικό μας σύστημα,
αποφεύγοντας τον ανταγωνισμό και τη βαθμοθηρία, την επιβράβευση από τη μια και
την τιμωρία από την άλλη και καλλιεργώντας συστηματικά θετικά συναισθήματα και
την ενσυναίσθηση απέναντι σε κάθε ζωντανό οργανισμό, δηλαδή απέναντι σε
ολόκληρη τη Φύση.
Εκτιμώ πως εάν καταφέρουμε να ξεφύγουμε από το Εγώ και φτάσουμε
στο Εμείς, θα τα καταφέρουμε. Η Ποίηση, όπως και κάθε άλλη μορφή Τέχνης μπορούν
να συμβάλλουν αποτελεσματικά σε αυτή την προσπάθεια.
Καθ. Δρ. Τάκις Αλεξίου
