ΣΚΥΛΟΣ ΕΑΥΤΟΣ

Edmund Dulac

ΣΚΥΛΟΣ ΕΑΥΤΟΣ 

Μετατρέποντας το έρημο και αδέσποτο σκυλί σε οικόσιτο, δεν σημαίνει απαραίτητα και την εισχώρηση του χαριτωμένου τετράποδου στο κέντρο του οίκου σου. Άλλωστε ο κήπος καταλαμβάνει μεγαλύτερο χώρο στην καρδιά του. Η απόσταση που εναλλάσσεται με ένωση δρά πάντα υπέρ των δεσμών. Συχνές βόλτες και συνομιλίες ενδείκνυνται ως τρόπος θεραπείας σκύλου και εαυτού. 

Με προσοχή φυσικά, γιατί ακόμα και αυτή η εποχή αντιδρά έντονα απέναντι σε ανθρώπους που διακατέχονται από την τάση αγαπητικής συμβίωσης και μοιράσματος των εσώψυχων, με τον εαυτό τους. Αναμφίβολα σε άδεια κεφάλια, η έννοια σκεπτόμενη εφίδρωση μοιάζει με παραπέτασμα καπνού. Η διαφορά σκύλου και ανθρώπου, τολμά να διαρρήξει τα μέχρι τώρα δεδομένα περί αξίας των όντων, π.χ. η απλότητα του σκύλου προσφέρει την κατανόηση του ανθρώπινου -πολύπλευρα τραυματισμένου- μυαλού. Ο σκύλος γνωρίζει ποιος τον αγαπά, ενώ ο άνθρωπος ακόμα και στην περίπτωση της εμφάνισης του αληθινού αισθήματος εξακολουθεί να αμφιβάλει. Ο μύθος λυγίζει κάτω από τα πέλματα και οι μικρές μας επιγονατίδες δυσκολεύονται να συγκρατήσουν το σώμα μας. Εάν τώρα η σύγκριση ζώου και ανθρώπου μοιάζει ανεδαφική ίσως και προσβλητική, η αιτία πάντα ήταν το προσόν νους. Σε μια εποχή όμως που η επανάληψη κρατά τα λάβαρα μακριά από τα δεμένα χέρια των ανθρώπων, εύκολα πάλι αντιλαμβάνεσαι, πως ο σκύλος έχει ελαφρυντικό, όταν επιμένει να προσφέρει αφειδώς τα ποσοστά ενέργειάς του ακόμα και σε ένα άμυαλο ή αχάριστο αφεντικό. Ο άνθρωπος κανένα. Ένα μυαλό, οποιοδήποτε μυαλό όταν αγωνίζεται υπέρ του εαυτού του, απολαμβάνει τους κόπους του. Αργά ή γρήγορα μαθαίνει να ξεχωρίζει το χρήσιμο από το άχρηστο. Μαθαίνει να επιλέγει με γνώμονα την κατάκτηση της ευτυχίας. Ουσιαστικά όλα τα θέματα βρίσκουν την θέση τους στην εξέλιξη της οπτικής διαδικασίας. Η οπτική αντίληψη σε προφυλάσσει και συγχρόνως εξιλεώνει τους πάντες και τα πάντα γύρω σου. Η εκτεταμένη παρατήρηση όμως, προσφέρει διέξοδο, αναπτύσσοντας παράλληλα την ικανότητα διείσδυσης στα δρώμενα, στις αφορμές και κυριότερα στους λόγους και τις αιτίες - αμφίδρομων αντιδράσεων-. 

                                                                            

ΤΣΙΓΑΡΟΧΑΡΤΑ

ΤΣΙΓΑΡΟΧΑΡΤΑ

Συχνά έκλεβα τις λέξεις σου

Τριγύριζα σαν ξέφτι στο βήμα σου

στρίβοντας

έννοια και έγνοια

και ολάκερος ο κόσμος

έλξη

βαρύτητα

σχεδόν αποκρουστική

ανέκφραστη εκδοχή

ανυπόστατης ενοχής

κινούμενη άμμος

η άκρη του κρεβατιού

μακριά από τους αγκώνες

τις χούφτες

τα πέλματα

θεατές

γαλήνιας εκδίκησης

του παράλογου

και εσύ

νοερός εαυτός

διεισδύεις εκ νέου

και απρόσμενα

φυσαλίδες φωτός

σε όλα

εκτός 

από αυτά

που πλέον έχουμε συνηθίσει

ΠΑΡΑΔΟΞΑ

ΠΑΡΑΔΟΞΑ 

Ο μονόλογος του τρελού απαγορεύει την νοθεία των λέξεων και οι προτάσεις του, φυλακίζουν στα άτσαλα βαλμένα σε γραμμές γράμματα, του απείρου τελειοποιημένο Ωμέγα. 

Όσο και αν ο άσσος των εννοιών περιγράφοντας την φρικαλέα παρανομία του τετριμμένου αδυνατεί την ουσία των σαλεμένων λόγων του να διακρίνει.

Του τρελού, απαλά ανεβοκατεβαίνουν τα στήθη και ο κισσός απελευθερωμένος, αυλακώνει την όψη του ουρανού στα ακατέργαστα του τρελού χείλη. 

Πόσα από γνωστικούς μέτρησες ανακρίβειας λόγια, πόσα είδες ψέματα θαμμένα στα κόκκινα των ανθρώπων μίζερα σεντόνια και η ζωή μια ψευδαίσθηση να ξεφεύγει νερό, από το κομμένο τους χέρι. 

Κι όσο αναρωτιέσαι το πως η αλήθεια προκαλεί στις καμπάνες οδύνη,

δυνάστης η ιαχή να προσμένει μια κόχη να δεθεί, να απομείνει.

Ακατανόητη πόλη

άγνωστη σάρκα

μέσα σε νοητικούς παροξυσμούς...

Είδες ;

Στην απουσία σου στενέ νου

σάρκα παραδομένη

αγκίστρι ψυχής

χώρα

εκεί αναλλοίωτη η φωνή του μεγαλείου 

ποθεί και θέλει

απ’ τους χυμούς του τρελού

να (επι)κοινωνεί 

να παραμείνει.

ΜΑΤΙΕΣ

foto google

ΜΑΤΙΕΣ 

Απόψε θα μιλήσουμε για την τρέλα

την παράλογη τρέλα

που αναδύεται...

από τα πλευρά του πλοίου όταν πλέει

μόνο

κατάμονο στα πελάγη και ύστερα δένει

εκεί που πληθώρα κόσμου επηρεάζει τον ερχομό του.

Γιατί τα πλοία στα σωθικά τους κουβαλούν

εκτός από το ζητούμενο

των εμπόρων

και από ξένους τόπους μνήμες

πάλλουσες παντοδύναμες ενεργειακές ψηφίδες.

Όλοι είναι περίεργοι να μάθουν τους μύθους

και τις ιστορίες που ξετυλίγονται σε ξένα χώματα.

Άμα τύχει κι ακούσουν στενόχωρα, ανασαίνουν διπλά

νομίζοντας απ’ τη σύγκριση πως ζουν, καλύτερη ζωή από τους άλλους.

Αν πάλι τύχει τ’ ακούσματα να ναι χαρούμενα

οι πλάτες τους γέρνουν από το βάρος

του άγνωστου ανεκπλήρωτου

και όταν πάλι τα νέα προσφέρουν εικόνες πρωτάκουστες

γουρλώνουν τα μάτια τους

και προσκυνούν αδιάκριτα

αστραφτερούς ήλιους κι’ αλλόκοτα φεγγάρια.

Έπειτα κάποιοι ορμούν με ανάκατο κέφι στ’ αμπάρια

μήπως ανακαλύψουν τεκμήρια για όσα άκουσαν

κάποιοι άλλοι για να κλέψουν

μιας και ποτέ δεν τους έμαθαν να αναζητούν

γόνιμα δικαιώματα ή έστω μια ανεπίστρεπτη χάρη

και κάποιοι λίγοι για να προσφέρουν ανάσα

στα βουβά μουγκρητά που ουδέποτε λησμόνησαν.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ursula Tekieli

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όταν ο μαγνήτης άνοιξε τα βλέφαρά του

στις λίμνες του κόσμου αποτυπώθηκε τ' όνειρο

Κάποιοι λένε πως αν ατενίσεις τον πόθο για πολύ

ανοίγει διάπλατα της αγάπης ο θρόνος.

Κάποιοι άλλοι, ισχυρίζονται πως

το καθάριο του ουρανού χρώμα

να σου είναι γραμμένο πρέπει

διαφορετικά 

πάντα θα σου ξεφεύγει το μοβ

και τα νύχια του αετού

διαβρωμένα από την τρικυμία

ροζιασμένα και άμαθα

πάντα στόχος για σκιές θα παραμένουν

Τραγικού επίλογου πτήσεις

με τ' άστρα αποκλεισμένα. 

Μωβ : Το μοβ είναι το χρώμα της ανώτερης πνευματικής εξέλιξης, της τελειότητας, του οραματισμού. Το μοβ συμβολίζει το τίμημα της γνώσης, είναι το χρώμα των εκλεκτών, της ταπεινότητας, της αυτοθυσίας. Πνευματικό χρώμα με αποχρώσεις θλίψης και μελαγχολίας. Στην χρωματοθεραπεία βοηθά στην όραση και στην ακοή, αυξάνει την διαισθητική ικανότητα, προσλαμβάνει και εξισορροπεί τα ψυχολογικά προβλήματα. Ανακουφίζουν την ταχυπαλμία και τις φλεγμονές, καθώς και οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας που σχετίζεται με το κεφάλι και την κούραση στα μάτια. 

Στο ανθρώπινο σώμα το μοβ αντιστοιχεί στην κορυφή του κεφαλιού, τον εγκέφαλο και το κρανίο.

Οι τροφές με μοβ χρώμα (μελιτζάνες, κρεμμύδια, κόκκινο λάχανο) βοηθούν στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων. (πηγή : Ανθοϊάματα Μπαχ)

ΑΛΜΥΡΑ

ΑΛΜΥΡΑ

Τόσο προσηλωμένος στους πόθους σου

και ο θάνατος ακόμα σωριάστηκε νεκρός

ο στόχος σου κατάντησε κενός…

Χρησιμοποίησε το μυαλό σου

Όσο το κρίνο θ’ ανθίζει

ο βάνδαλος

ζηλιάρικα θα λαχταρά τον έρωτά του

κι όσο αυτό θα συνεχίζει

έξω από την ανάγκη του βάνδαλου

στο λευκό να λαμπυρίζει

ο τελευταίος πάντα

θα ποδοπατά το άρωμα της αρετής

κι’ αυτή

στολισμένη λευτεριά   

θα ξεπετιέται ισχυρότερη κάθε φορά.

ΦΙΛΟΤΗΣ

foto google

ΦΙΛΟΤΗΣ

Από το μηδέν η ευθύνη

στο τίποτα η πικρή ενθύμηση

περίεργη επίθεση από το όλον στο ένα

και από της ψυχής τα τρίσβαθα νερό

πάντα ήσουν μόνος

μόνη και εγώ

ο άλλος και αυτός μόνος

τίποτα πέρα από Αυτό

Θάνατο σκεπάζει το χώμα

Από το χώμα ζωή

Αισθήσεις αμέτρητες

Εμείς νοιώσαμε τρεις.

ΙΣΤΟΡΙΑ

foto google

ΙΣΤΟΡΙΑ

Γεννήθηκα ατελής

Γεννήθηκα ποιητής

Κάποιοι ισχυρίζονται πως - η ποίηση δεν μας αφήνει να μιλάμε γι αυτήν.  Πιστεύω πως το ίδιο ισχύει για τον έρωτα και, ενώ η αιχμαλωσία τρομάζει ο καπνός που εξέρχεται από τα θαυμαστά έργα των ανώτερων αυτών ιδεών παράλληλα συναρπάζει. Ο ποιητής δεν εκφράζει κάποια παρουσία, είναι η παρουσία, είναι το φως, το οποίο κουρνιάζει στο σκοτάδι ισχυροποιώντας τον εαυτό του. Φιλοδοξία του ποιητή, ο νόμος, η αποκατάσταση του νόμου και ο ισχυρισμός πως η ζωή είναι ανώτερη του θανάτου, έπεται και προηγείται αυτού, εξακολουθώντας πάντα να δημιουργεί ροή.  Ο ποιητής δεν εκφράζει την ομορφιά, είναι η ομορφιά, η οποία αντιστοιχεί και βρίσκεται στην απλότητα της ιδέας που συνθέτει και ωθεί την ροή της ιστορίας. Της ιστορίας της σάρκας, γήινης και εξωγήινης. Της ιστορίας του σύμπαντος και όλων όσων εμπεριέχονται στους κύκλους της ζωής.  Ο έρωτας δεν εκφράζεται μέσα από μία διαδρομή και ας προέρχονται οι σπίθες των ποιημάτων όπως και οι έρωτες από την ίδια πηγή. Ο έρωτας ανακαλύπτεται μέσα από την εμπειρία, την πρακτική εφαρμογή, υπό τον όρο πως, η εμπειρία θα κατανοηθεί και κατόπιν θα κατασταλάξει εξεγείροντας την συνείδηση. Τα λάθη απομακρύνονται, η τεχνική εξελίσσεται και η άμαξα επαναπαυμένη στους τροχούς, καθοδηγείται από τα άλογα, όμως οδηγός είναι πάντα ο ποιητής, ο ερωτευμένος, που πασχίζει, αναζητώντας την τάξη μέσα στο χάος, άσχετα αν το γνωρίζει, να ενισχύει την βιβλιογραφία, τους τροχούς, κυριευμένος από το όραμα της αθανασίας. Ο ποιητής σκαλίζει την ύλη, λαμβάνει σάρκα από την σάρκα των αστεριών και συνθέτει τα στοιχεία, προσφέροντας οίνο θεραπευτικό, αναδεικνύοντας την αξία του συμπληρωματικού και αντίθετου. Το ωφέλιμο δηλητήριο, και όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις. Η παλέτα των χρωμάτων ανοίγει και ο υπηρέτης - δημιουργός - της ιστορίας, ανακαλύπτει νέα σύμβολα, νέα στοιχεία, νέα χρώματα. Η δυσάρεστη γεύση της αιχμαλωσίας εξαλείφεται εμπρός στην ανακάλυψη του απείρου. Η σκάλα διευρύνεται, η άμαξα ρέει στο ευρύχωρο και ο ποιητής ερωτεύεται ακόμη περισσότερο τις δυνατότητές του. Αναγκάζει και αναγκάζεται από τα αντίθετα να ενισχύσει το ποίημα, μετατρέποντας το ερωτικό αντικείμενο του πόθου του σε αλαβάστρινο ναό. Ο ερωτευμένος θέτει τον εαυτό του στο βωμό του έρωτά του, απορροφά τον ιδρώτα, τις γεύσεις, τα βλέμματα, εισχωρεί στην σάρκα, εισχωρώντας στο ασυνείδητο, η ύπαρξη του ποιητή ανασταίνεται, αναπνέει εκ νέου τον νόμο, αναγνωρίζοντας πως ο νόμος, η ιστορία, το ποίημα, η φωτιά, η αντανάκλαση και όσα υπάρχουν... είναι αυτός. 

foto google