ΙΣΤΟΡΙΑ

foto google

ΙΣΤΟΡΙΑ

Γεννήθηκα ατελής

Γεννήθηκα ποιητής

Κάποιοι ισχυρίζονται πως - η ποίηση δεν μας αφήνει να μιλάμε γι αυτήν.  Πιστεύω πως το ίδιο ισχύει για τον έρωτα και, ενώ η αιχμαλωσία τρομάζει ο καπνός που εξέρχεται από τα θαυμαστά έργα των ανώτερων αυτών ιδεών παράλληλα συναρπάζει. Ο ποιητής δεν εκφράζει κάποια παρουσία, είναι η παρουσία, είναι το φως, το οποίο κουρνιάζει στο σκοτάδι ισχυροποιώντας τον εαυτό του. Φιλοδοξία του ποιητή, ο νόμος, η αποκατάσταση του νόμου και ο ισχυρισμός πως η ζωή είναι ανώτερη του θανάτου, έπεται και προηγείται αυτού, εξακολουθώντας πάντα να δημιουργεί ροή.  Ο ποιητής δεν εκφράζει την ομορφιά, είναι η ομορφιά, η οποία αντιστοιχεί και βρίσκεται στην απλότητα της ιδέας που συνθέτει και ωθεί την ροή της ιστορίας. Της ιστορίας της σάρκας, γήινης και εξωγήινης. Της ιστορίας του σύμπαντος και όλων όσων εμπεριέχονται στους κύκλους της ζωής.  Ο έρωτας δεν εκφράζεται μέσα από μία διαδρομή και ας προέρχονται οι σπίθες των ποιημάτων όπως και οι έρωτες από την ίδια πηγή. Ο έρωτας ανακαλύπτεται μέσα από την εμπειρία, την πρακτική εφαρμογή, υπό τον όρο πως, η εμπειρία θα κατανοηθεί και κατόπιν θα κατασταλάξει εξεγείροντας την συνείδηση. Τα λάθη απομακρύνονται, η τεχνική εξελίσσεται και η άμαξα επαναπαυμένη στους τροχούς, καθοδηγείται από τα άλογα, όμως οδηγός είναι πάντα ο ποιητής, ο ερωτευμένος, που πασχίζει, αναζητώντας την τάξη μέσα στο χάος, άσχετα αν το γνωρίζει, να ενισχύει την βιβλιογραφία, τους τροχούς, κυριευμένος από το όραμα της αθανασίας. Ο ποιητής σκαλίζει την ύλη, λαμβάνει σάρκα από την σάρκα των αστεριών και συνθέτει τα στοιχεία, προσφέροντας οίνο θεραπευτικό, αναδεικνύοντας την αξία του συμπληρωματικού και αντίθετου. Το ωφέλιμο δηλητήριο, και όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις. Η παλέτα των χρωμάτων ανοίγει και ο υπηρέτης - δημιουργός - της ιστορίας, ανακαλύπτει νέα σύμβολα, νέα στοιχεία, νέα χρώματα. Η δυσάρεστη γεύση της αιχμαλωσίας εξαλείφεται εμπρός στην ανακάλυψη του απείρου. Η σκάλα διευρύνεται, η άμαξα ρέει στο ευρύχωρο και ο ποιητής ερωτεύεται ακόμη περισσότερο τις δυνατότητές του. Αναγκάζει και αναγκάζεται από τα αντίθετα να ενισχύσει το ποίημα, μετατρέποντας το ερωτικό αντικείμενο του πόθου του σε αλαβάστρινο ναό. Ο ερωτευμένος θέτει τον εαυτό του στο βωμό του έρωτά του, απορροφά τον ιδρώτα, τις γεύσεις, τα βλέμματα, εισχωρεί στην σάρκα, εισχωρώντας στο ασυνείδητο, η ύπαρξη του ποιητή ανασταίνεται, αναπνέει εκ νέου τον νόμο, αναγνωρίζοντας πως ο νόμος, η ιστορία, το ποίημα, η φωτιά, η αντανάκλαση και όσα υπάρχουν... είναι αυτός. 

foto google