ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

φωτό : Sally Mann

ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

Μια μέρα εκεί που βύθιζα την σκέψη μου στις εσχατιές

πλησίασε ντυμένος πόλεμος

κι αρχίσαμε μια πράξη που μαρτυράει τον έρωτα

καθώς ξεχύνεται από το παράλογο στροβιλίζοντας τα κορμιά

καταργώντας τα σύνορα.

Οι προσδοκίες κάλυψαν τον ουρανό νεοσύστατα χρώματα

προσηλωμένα στις ορέξεις του χάους και ο ιδρώτας

του άγνωστου, κάλυψε τις επιφάνειες των σωμάτων μας

σμιλεύοντας τα νέα όρια.

Έδεσμα η ματιά, η φωνή κι η παροχή του θερμού

προσφέροντας το αναδυόμενο του μελιού, καρποφόρησε

κόβοντας τα δυο στα τέσσερα και από τα δάχτυλά μας

όρμησαν αναζωπυρωμένοι πόθοι

αντισταθμίζοντας την παγωνιά.

Η αρχή του δρόμου οδηγούσε στα νερά

εκεί που ο ήλιος ερωτεύεται το φεγγάρι λύνοντας

και αυτό ρέοντας από την δική του δύναμη

πλημμυρίζει με στοργή τα σωθικά.

Ψηλαφίσαμε την αφή αρματωμένοι την βροχή

που μετατρέπει το χώμα σε ζωή

χαράζοντας μέσα μας βαθιά το ξύπνημα

της αστραπής , όταν ο κένταυρος στοχεύει

προσφέροντας  γόνιμη μορφή και όσα δεν ξέραμε, μαθαίνει.

Η ένωση και η απαλοιφή της μοναξιάς.

Η τέχνη του μέτρου, η τέχνη της φυγής

της παροχής, της προσμονής

της πυρκαγιάς, της δροσιάς, σ’ ένα ποδήλατο διπλό με κάθετο πετάλι.

Εκεί μας βρήκε χορτάτους το γέννημα του οργασμού της αυγής

εξαϋλωμένους από την αγνότητα.

Θέλοντας στο βάδισμα των αιώνων να συναντηθούμε

τις άμυνες απλοποιούσαμε.

Αγαπιόμαστε και αγαπούσαμε.