Συγγραφικά Δρώμενα

Συν Ποιείν

Συλλογική Ανθολογία

Σπόροι

Στον βραδυφλεγή βηματισμό

του χειμώνα

κρύβεται το καλοκαίρι

Η ανάταση των χεριών συνιστά Τέχνη, όταν τα εύπλαστα πεντάκτινα γήινα χέρια –σύμβολα των πέντε βασικών αισθήσεων – μέσω της ατομικής βούλησης, ενωθούν συνειδητά με τις φωνητικές χορδές της προαιώνιας πορείας του ανθρώπινου γένους. Ακόμα και όταν οι περιστάσεις μοιάζουν ακατάλληλες για δημιουργία, τα σφιχταγκαλιασμένα με τον νού, ακροδάχτυλα,  πάντα είναι ικανά να διαπεράσουν σαν λέιζερ το συμπυκνωμένο σώμα των αντιξοοτήτων, αποδίδοντας τα μέγιστα. Εν καιρώ κρίσης οι Τέχνες μοιάζουν να βάλλονται ποικιλοτρόπως. Πάμπολλα σύγχρονα συγγράμματα περιγράφουν τα πως και τα γιατί η διαθέσιμη ρευστότητα διαλέγει να υποστηρίξει πρωτίστως τις θεωρητικά, βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Το πάθος όμως για δημιουργία πάντα ακόρεστο. Πάντα καταγεγραμμένο στο ανθρώπινο κύτταρο, ψάχνει διέξοδο. Οι Τέχνες δεν επικροτούν την καθήλωση στο συναίσθημα της επιβίωσης, ούτε την λογική της φτώχειας. Νιώθουν τον χτύπο του αέναου, την φωτιά που καίει στο κέντρο του στήθους κάθε όντος. Νιώθουν πως έφθασε η ώρα περνώντας μέσα από τα λημέρια του Ηφαίστου να εισπνεύσουν φώς, ώστε να επεκτείνουν τους ορίζοντες...