πίνακας Gustav Klimt
ΚΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
Αποκαμωμένο
το παιδί έγειρε στην αγκαλιά της μάνας του.
Τι
σημασία είχε αν το όριο της ηλικίας του έμοιαζε να μη γυρεύει πλέον αγκαλιές.
Αυτές
ήταν απόψεις κοινωνίας αλλότριας.
Ζητιάνας κοινωνίας στα πόδια λανθασμένων ιδεών.
Αυτός
ήξερε πλέον πως αν κάτι του έλειπε ήταν η αγάπη.
Να
πάρει και να δώσει, στα πονεμένα και των δυό σώματα που είχαν ζήσει τη ζωή
τους λανθασμένα, στερημένοι από χάδια και εξομολογήσεις αληθινών λόγων, από,
και προς πάσα κατεύθυνση.
Άλλωστε
αυτή ήταν η αιτία που τώρα στα γεράματα βρέθηκε χωρίς ντροπή να κουρνιάζει σαν
κουτάβι, στο μόνο μυαλό που μπορούσε ετούτο το παράπονο να καταλάβει.
(από την προς έκδοση συλλογή με τίτλο 147)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου