«Αριθμοί»

«Αριθμοί»

Σε περπατώ σαν ελάφι στο αξημέρωτο
και ύστερα από τόσα χρόνια διαπιστώνω

αυτό , που πίσω δεν γυρίζει είναι ρευστό
και όμοιο με το αίμα των λησμονημένων.

Ανώφελα τα μάτια και εγώ με μια πένα
παλιά και τελειωμένη από καιρό

περιγράφω την κόλαση της μιάς καρδιάς
κάτω από το επώδυνο ξύπνημα των λαών.

Κανένας επισκέπτης σήμερα δεν διάβηκε την πύλη

και ο αιώνας έμεινε μετέωρος
να σε κοιτά παρακαλετά στα χείλη

«σπάσε , σπάσε την σιωπή»

Όποιος δεν γνώρισες υπάρχει
ούτε σκιά , ούτε φιλί

σάρκα λευκή να αναμένει
μέσα από αγάπη να απογειωθεί

Τόση υποταγή , σ’ ένα παυσίλυπο νεκρό
γνώσης παλιάς που είναι λιγότερο χαμένη

πικρή αγαπημένη πόσοι λίγοι οι εχθροί

κι όμως όσα δικά τους φαίνονται και δεν υπάρχουν

Εσάς τα νησιά της ξένης και άγονης γραμμής
Εμάς που μας βαπτίσαν αριθμούς

πόσο κοινά μέσα στο πούσι
αύτανδρους στην σκοτεινιά μας πάνε…

...κλέβοντας δόξα από τους νεκρούς.

video 1