ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΑΝΘΑΣΤΩΝ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΩΝ

ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΑΝΘΑΣΤΩΝ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΩΝ

Κάποτε σε μια άδεια από σύνορα σοφίτα κατοικούσαν ουράνιοι Θεοί καμωμένοι από χώμα και νερό. Ιδρωμένοι και βαθιά χωμένοι στα υγρά λασπωμένα σώματά τους αδυνατούσαν να ξεχωρίσουν ο ένας από τον άλλο, βάζοντας όρια μεταξύ του εγώ και εσύ. Ζούσαν στο εμείς καθώς γελούσαν μαζικά από το ίδιο στόμα. 

Στην δεύτερη τροχιά της γής γύρω από τον εαυτό της, συγκρούστηκαν ομαδικά με την φωτιά και ο φόβος της εξαφάνισης πλημμύρισε τις ψυχές τους. Λίγο πριν την μεγάλη καταστροφή κύμα αέρα δροσερού άγγιξε τα μέτωπά τους μέχρι που πάγωσε το φώς τους. Ακίνητοι και εγκλωβισμένοι στον πάγο ένοιωθαν, μα δεν ξεχώριζαν ποιού τα μέλη ήταν από εδώ και ποιού από εκεί. 

Κακοτυχία φώναξε κάποιος και η φωνή του έγινε θρήνος στις ψυχές των υπολοίπων. 

Φοβάμαι είπε κάποιος άλλος, η άγνωστη αυτή κατάσταση μου προκαλεί παράξενα αισθήματα.

Αισθήματα ; ποιος μίλησε για αισθήματα ; είπαν με μια φωνή.

Τι είναι τα αισθήματα ; γνωρίζεις να μας πείς ;

Μεγάλες σταγόνες απορίας εμφανίστηκαν να τυλίγουν την ερώτηση και αυτή απλώθηκε στο χώρο, ραντίζοντας με αρώματα τον παγωμένο ογκόλιθο.

Κανείς δεν κουνήθηκε. Κανείς δεν σάλεψε. Δύσκολοι καιροί για αλλαγές σκέφτηκαν μαζικά και σιώπησαν. 

Βουβοί παρακολουθούσαν τα αιθέρια βήματα της ερώτησης να σκαρφίζονται πολυποίκιλες απαντήσεις.

Από όλα, εκείνο που δεν κατάλαβα ήταν η φωτιά. Από πού άραγε να προήλθε τόση φλόγα, αναφώνησε κάποιος και έσκυψε να συναντήσει τον εαυτό του. 

Το αισθαντικό βλέμμα του καρφώθηκε στο κέντρο της ύπαρξής του. Έκλεισε τα μάτια. Η φωτιά ήταν ακόμα εκεί. 

Πώς ελευθερώνεις την φωτιά ; σκέφτηκε και με μιάς η αγάπη για την ατομικότητα ξεπρόβαλε γενναία. 

Οι πάγοι έλειωσαν γεννήθηκαν το εγώ και το εσύ και από τα μαραμένα αισθήματα ξεπρόβαλαν η άποψη και η γνώμη.

Ο καυγάς άρχισε τεντώθηκε η σινδόνη…

…αμέτρητους αιώνες μετά η ανθρωπότητα ψάχνει ακόμα να αντιληφθεί τον τρόπο να διαισθανθεί πως η φωτιά γεννά, πως η φωτιά γεννά το εγώ, 

Πως η φωτιά γεννά το εσύ

Πως η φωτιά γεννά το εμείς !

...γιατί ο καθείς έχει την δική του... για το πώς ο κάθε άλλος πρέπει το χρόνο του να ζεί .... ακλόνητα επιβεβαιωμένη εγκεφαλική του γνώμη !